HAPPY STONE

HAPPY STONE
OIL ON CANVAS 100 x 120 cm.

INHOUDSOPGAVE
INLEIDING
3
VIVRE
4
DE JONGE FILOSOOF
6
DE OUDE FILOSOOF
6
ZELFPORTRET # 1
7
3 X STUDY OF EMOTION
8
RENAISSANCE
9
HAPPY STONE
10
NOT FOR SALE
12
PEARL
12
PAINTER
13
THINK GREEN
13
TO BE OR NOT TO BE, IS THAT THE QUESTION ?
14
TWO
15
BORNEO
15
ORANGUTAN
16
NAWOORD
17

VIVRE
OIL ON CANVAS 75 X 95 CM
4
VIVRE is geïnspireerd op ‘De Terugkeer van de Verloren Zoon’ van Rembrandt Harmenszoon van Rijn.
VIVRE is inspired by Rembrandt’s ‘Return of the Lost Son’
Het laatste religieuze schilderij dat Rembrandt rond 1668 voltooide besloeg het onderwerp vergiffenis en clementie van de zondaar. Op het schilderij van Rembrandt is een geknielde zoon te zien die zijn hoofd in de schoot van zijn vader drukt. In het evangelieverhaal van Lucas wordt gesproken over de zoon die zijn erfdeel voortijdig opeist en het in een ver land verbrast in bordelen en aan onzinnige luxe.
Na een kort maar heftig leven in overdaad eindigt de jongen berooid als varkenshoeder. Pas dan komt hij tot inkeer en gaat hij terug naar zijn vader, die hem - tot grote jaloezie van zijn brave oppassende broer- liefdevol in de armen sluit. Een mooi verhaal waar de vaderlijke vergeving is te zien, ingegeven door liefde en compassie.
Wat mij fascineert aan de het opgroeien van de orang oetan is de ouderlijke zorg van een moeder voor haar jong. De liefde waarmee ze het kind alles leert over het leven in een regenwoud.
Pas na acht jaar zal de jonge orang utan zijn eigen weg gaan en een volledig zelfstandig leven leiden.
The final painting Rembrandt completed around the year 1668 ad. encompasses the subject of forgiveness
and clemency for the sinner. This painting depicts a son, kneeling down and pressing his head onto his father’s lap. The gospel of Lucas tells of a son, prematurely claiming his inheritance to spend it in a far and away country on luxury and brothel visits.
After a short but turbulent life in excess, the young man ends up a poor pig Sheppard. It is then, that the son repents and returns to his father. Much to the jealousy of his appraised and always well behaved brother, the son is welcomed in his father’s warm embrace.
A beautiful tale, inspired by love and compassion, depicting a father’s forgivingness.
Fascinating to me, is the maternal care of Orangutans for their siblings. A mother teaches her child all about life and survival in the rainforest. No sooner than at the age of 8, the young Orangutan starts its own journey
into the future. On its way to sustain an autonomous life.

Bij het maken van dit schilderij heb ik me laten inspireren door het sprookje ‘De Gelukkige Prins’ van Oscar Wilde. In dit sprookje gaat het om een standbeeld van de Gelukkige Prins dat op een zuil staat en uitkijkt
over de stad. Iedereen bewondert het met dun bladgoud beslagen beeld dat ogen heeft van fonkelende saffieren en een grote glanzende rode robijn op het gevest van het zwaard. Aan die Gelukkige Prins moest iedereen maar een voorbeeld nemen. Die was tenslotte altijd gelukkig. Maar wat niemand wist was dat het beeld huilde omdat het als kind in een paleis woonde waar geen verdriet naar binnen mocht. Als geluk gelijk staat aan genot, had de Prins inderdaad een gelukkig leven. Toen hij stierf, zetten zij hem hoog boven de stad waardoor hij alle lelijkheid en alle ellende kon zien die hem bij zijn leven onthouden waren. En hoewel zijn hart van lood gemaakt was kon hij niets anders doen dan huilen.
Op een dag sluit de Prins vriendschap met een zwaluw die op hem neerstrijkt. De vrienden van dit prachtige vogeltje waren allang naar Egypte vertrokken om te overwinteren. Maar de zwaluw was achtergebleven
omdat hij verliefd was op een rietstengel. Vóór hij zijn vrienden achterna vloog, overnachtte hij tussen de voeten van de Gelukkige Prins. En die vraagt de zwaluw om de robijn, de twee saffieren en het bladgoud aan wat arme mensen te geven. Daardoor verstrijkt de tijd en de zwaluw wordt overvallen door de winter. Het is laat om nog in Egypte te komen.
Alle glans is van de Gelukkige Prins af, constateert de burgemeester treurig, als hij het beeld eens komt inspecteren. Bovendien ligt er een dood vogeltje aan zijn voeten. Wat niet mooi meer is, hoeft niet bewaard te blijven. De Gelukkig Prins wordt omgesmolten voor een standbeeld van de burgemeester. Maar het loden hart wil niet smelten en wordt naast de dode zwaluw op de vuilnisbelt gegooid. Als God zijn engelen opdracht geeft om hem de twee kostbaarste dingen van de stad te brengen kiezen ze voor het loden hart en de dode zwaluw. ‘Je hebt juist gekozen’, zegt God,’want in mijn paradijstuin zal dit vogeltje voor altijd zingen en in mijn gouden stad zal de Gelukkige Prins mij loven’.
The inspiration for this painting originated from Oscar Wilde’s fairytale ‘the Happy Prince’. In this story a great statue is overlooking a town. Everybody admires the gold plated statue with his sparkling eyes of Safire and the shining Ruby embedded in his sword. The Happy Prince was to be an example to everyone, being
always happy. But nobody knew the Happy Prince was actually sobbing, for as a child, he lived in a palace where sadness was prohibited. If happiness equaled pleasure, the Prince’s life had been joyful indeed. When he died, he was raised high above the city, overlooking all of the town’s misery and pain he was deprived of in his life time. Although his heart was made out of lead, he could do nothing else but cry.
One day, a friendship grows between the Prince and a swallow that had landed on the statue. Its friends had left for Egypt some time ago to hibernate. But the swallow had remained behind because it fell in love with a reed stalk. Before flying after its friends, it spent the night at the foot of the statue. The Happy Prince asks the swallow to give his plated gold, his two Safire’s and the Ruby stone to a few poor people in need. By doing so the swallow is caught up by the winter cold. It’s too late now for heading to Egypt. The Happy Prince has lost all of his shine, as sadly noted by the major of the town upon inspection. On top of that, a dead bird is resting at his feet. That what is not beautiful needs not to be preserved, so The Happy Prince is molten down into a statue of the town’s major. However, the leaden heart refuses to melt and gets tossed onto a dust heap together with the swallow’s remains. When God instructs his angels to find him the two most precious things of the town, they choose the leaden heart and the dead bird. ‘You have rightly chosen,’ says God, ‘for in my garden of paradise this little bird will sing for evermore and in my golden city the Happy Prince will praise me’.
Geïnspireerd op het sprookje van Oscar Wilde ‘The Happy Prince’
Inspired by Oscar Wilde’s fairytale ‘The Happy Prince’